خب بزار دوباره شروع کنم به پست گذاشتن

حس و حال چیزیو ندارم بی‌حالم

یکم اذیتم آدمای اینجا به شدت رو اعصابمن

همیشه میگفتم بمیرم و به کشورم حمله نشه اما عادت کردم

خیلی دوست دارم برم پیش خانواده های میناب بدبختا خیلی مظلومن

ازونا مظلومتر بچهای لامرد:)

عوووو چقدر غریبه شدم با وبلاگم:)

چقدر سخته معمولی نوشتن عادت کرده بودم با استعاره بنویسم:)

هعپ...

میخوام یه تکونی بدم بخودم

راستی بعد کنکور میخوام طراحی انیمه یاد بگیرم :)

دوست دارم چرم‌دوزی یاد بگیرم صبح کله سحر برم ورزش کنم

کار با هوش مصنوعیم خیلی خوبه تو طراحی کمک میکنه

دوست دارم بنویسم:) چقدر از نوشتن خوشم میاد:))

جدیدا یاد گرفتم دردامو تبدیل به استعاره کنم

چیزای جالبی هم درباره خودم فهمیدم

مثلا اینکه اونقدراهم عجیب نیستم اغلب یه ماسکه تا آدما بهم نزدیک نشن

ناخوداگاه فعالم بخاطر نقش بازی کردنم فعال بود

من یه جنگجو نیستم یه ترسوی بزدل هستم:)

ترسویی که از ارتباطات میترسه دلیل اهمیت داشتن ارزشام هم این بود که من پشتشون مخفی میشدم تا کسی نزدیکم نشه

و اگه بهشون آسیب میرسید شخصیت من بود که خورد میشد

تصمیم گرفتم آروم آروم ترسم نسبت به آدمارو کم کنم حریم باید باشه اما حریم برای نزدیک نشدنه بقیه به توعه نه اینکه اونقدر ازخودت دورشی خودتم خودتو فراموش کنی

تصمیم گرفتم شخصیتم رو براساس علائق و افکارم بسازم نه ارزش هام

درسته که ارزش باعث معنا میشه و زندگی رو از زیستن جدا میکنه

ولی نباید ارزش رو سپر کرد آسیب زاست

فکرکنم اینارو درست کنم مشکلی برام نمیمونه:)

راستی راستی دارم بزرگ میشم😂

ولی هرچی میگذره دلم مهربون تر میشه کم کم دارم مثل بابام میشم

واقعا چیزی ارزش نداره بخاطرش دلت فکرت یا حتی زبونتو بخاطرش کثیف کنی

آروم باش تا بتونی آرامش رو متتقل کنی سخته ولی باید اینکارو انجام بدم:)

+نمیدونم روز چندمه:)